Traditioneel Vlaams schieten: klep, buks en karabijn

Traditioneel Vlaams schieten

Naast de internationale disciplines kent Vlaanderen een rijke, eeuwenoude schuttersgildetraditie. Deze volkssporten leven nog volop, vaak in dorpsgildes met een geschiedenis tot in de middeleeuwen. Ze worden gebundeld onder VLAS (Vlaamse Traditionele Sporten). Een greep uit de varianten met vuurwapens.

Traditioneel karabijnschieten

In de Noorderkempen schieten schutters van 50 meter op een blazoen met concentrische cirkels (de kleinste ring telt 16 punten). Het wapen is een zware .22-karabijn (~5,5 kg), zonder lenzen maar met toegelaten hulpmiddelen als een diopter en een schouderbeugel. Wapencategorie D — een sportschutterslicentie is vereist.

Klepschieten

Een variant van het buksschieten, ontstaan na WO II. Je mikt met een karabijn (6 mm) schuin omhoog naar een klep: een metalen plaatje zo groot als een muntstuk, op 20 meter hoogte op een schietboom. Raak je goed, dan kantelt de klep. Vaak in ploegen van zes schutters — concentratie en traditie hand in hand.

Buks- en flessenschieten

Buksschieten is het klassieke traditionele geweerschieten. In de Westhoek leeft het flessenschieten, waarbij op flessen wordt geschoten (wapencategorie C). Elke streek heeft zo z'n eigen variant en folklore.

En "de wip" dan?

Het beroemde wipschieten (op de staande of liggende wip, met die kleurige "vogels") is óók typisch Vlaams — maar dat is boogschieten, geen vuurwapendiscipline. Een verwante traditie, maar met pijl en boog.

Tip: nieuwsgierig naar deze tradities? Veel gildes ontvangen graag bezoekers. Het is schietsport mét een flinke dosis geschiedenis en gezelligheid.

Zie ook: Welke discipline past bij jou? · Zwartkruitschieten: schieten met geschiedenis